X
تبلیغات
رایتل

عربی دبیرستان

الدرس الاول – درس اول :

الدرس الاول – درس اول :

الدرس الاول – درس اول :

کلمه ها و ترکیب های تازه :
َاشارَ : اشاره کرد
اُشیر الیها بخطّ : با خط به آن اشاره شد
الحَقَ :‌ملحق کرد
الحقْنی بالصّالحین : مرا به درستکاران ملحق کن
الْأَهْل : شایسته
الْجوارح : اعضای (بیرونی) بدن
قوّ علی خدْمَتِکَ جوارجی :‌اعضای بدن را برای خدمت خودت توانمند کن
الْجواریح : اعضای (درونی) بدن
اَشْدُدْ علی العزیمة جوانحی : اعضای بدن مرا برای برخورداری از عزمی محکم ، استوار بدار
الْحُکم‌:‌حکمت
السّابغ : فراخی دهنده
یا سابغَ النّعم : ای بخشنده نعمت های فراخ
المأمونة : روان و سلیس
عیّن : تعیین کرد
المُسْتوحشین : جمع مستوحش ، وحشت زده
نَصَبَ –ِ :‌قرار داد
نَصَبْتُ وجهی : روی آورده ام
النّقم : جمع نقمه : بلا ، بدبختی
الیکَ : به سوی تو
العزیمة : اراده قوی
وَهبَ – یَهَبُ : عطا کرد ، بخشید
شدّ – شِدّ : نیرومند ساخت
قویّ ، یقوّی : توانمند کرد
هَبْ – وَهَب : علامت --> یعنی مراجعه کن به معنی وَهَبْ
هَبْ لی : به من عطا کن



  فعل ماضی :
فعل ماضی از یک ریشه (ماده ، بن ) به علاوه تعدادی «ضمیر» ساخته می شود.
صرف فعل ماضی :

 

 مفردمثنیجمع
غایب مذکرذَهَبَذهباذهبوا
مؤنثذَهَبَتْذهبتاذَهَبْنَ
مخاطب مذکرذَهبتَذهبتاذهبتم
مؤنثذَهَبتِذهبتماذَهبتُنَّ

متکلم ( ذهَبْتُ - ذَهَبْنا)



  فعل مضارع : فعل مضارع ، علاوه بر ریشه و ضمیر تعدادی علامت دیگر هم دارد
صرف فعل مضارع :

 

 مفردمثنیجمع
غایب مذکریَذهبُیَذهبانِیذهبون
غایب مؤنثتَذهبُتَذهبانِیَذهَبْنَ
مخاطب مذکرتَذهَبُتَذهبانِتَذهبون
مخاطب مؤنثذتَذهبینَتَذهبانِتَذهَبنَ

متکلم ( اذْهَبُ – نَذْهبُ)



  فعل امر : در فعل امر، حروف مضارع پوشانده شده و به جای آن یک حرف «ا» گذاشته می شود و حرف «نون» نیز جز صیغه مؤنث جمع حذف می شود .
صرف فعل امر

 

 مفردمثنیجمع
غایب مذکر___
غایب مؤنث___
مخاطب مذکراِذْهَبْاِذهَبااِذهَبوا
مخاطب مؤنثاِذهَبیاِذهَبااِذهبنَ

متکلم ( _ _ )



  همزه فعل امر در بعضی از فعل ها کسره (-ِ) و در بعضی از فعل ها ضمه (-ُ) دارد.
مانند اذْهَبْ – اِجْلِسْ – اُکْتُبْ
اگر حرف دوم اصلی مضارع (عین الفعل ) ضمه (-ُ) داشته باشد همزه امر نیز ضمه (-ُ) خواهد داشت در غیر این صورت کسره (-ِ) خواهد داشت.
هر گاه حرف «لا» مقابل فعل های مضارع مخاطب قرار گیرد، تنها در پی تغییر دادن آخر فعل است.
صرف فعل نهی :

 

 مفردمثنیجمع
غایب مذکر___
غایب مؤنث___
مخاطب مذکرلاتَذهَبْلاتَذهبالاتَذهبوا
مخاطب مؤنثلاتَذهبیلاتَذهبالاتَذهبنَ

متکلم ( _ _ )



  ضمیر- اسم اشاره – صرف ضمیرها

 

 مفردمثنیجمع
غایب مذکرهوهماهم
غایب مؤنثهیهماهُنَّ
مخاطب مذکرانتَانتماانتم
مخاطب مؤنثانتِانتماانتُنَّ

متکلم ( أنا - نحنُ )



  روش ساختن فعل امر حاضر:

فعل امر حاضر از مضارع مخاطب می سازیم و برای این کار 4 عمل انجام می دهیم:
1. حرف (ت) را از سر مضارع مخاطب بر می داریم
2. در صورت نیاز بر سر فعل همره (ا) می آوریم ( درصورتی به همزه نیاز داریم که بعد از حذف «ت» فعل با سکون شروع شود)
3. به این همزه( ا) حرکت می دهیم اگر حرف اصلی دوم فعل ضمه «-ُ» داشته باشد به این همزه نیز ضمه «-ُ» میدهیم در غیر این صورت کسره می دهیم.
4. ضمه «-ُ» یا نون را از آخر فعل حذف می کنیم (غیر از صیغه جمع مؤنث) مانند: تذهَبُ --> ذْهبُ --> اذهبُ--> اذْهبُ--> أذهَبْ
تُجلسانِ --> جْلسان --> اجْلسان --> اجْلسانِ --> اجْلسا
تکتُبونَ --> کْتُبونَ --> اکتُبونَ --> اُکْتبونَ --> اُکتُبوا
تذْهبنَ-->ذْهبینَ --> اذْهبینَ --> اذْهبینَ --> اذْهبی
تُعَجّلونَ --> عَجّلونَ به همراه «ا» نیازی نیست --> عجّلوُا
 



  وزن :

اغلب کلمات عربی غالباً سه حرف اصلی دارند. برای پیدا کردن وزن هر کلمه در عربی به جای حروف اصلی آن کلمه به ترتیب (ف) ، (ع) ، (ل) قرار می دهیم و بقیه حروف را عیناً در وزن می آمدیم و حرکت سکون همه حروف را نیز عیناً در وزن می نویسیم.
کَتَبَ --> فَعَلَ
نکْتُبُ--> یَفْعُلُ اَکْتُبْ --> اُفْعُلْ
نأصر --> فاعل عَلِمَ --> فَعِلَ
یَذْهَبُ --> یَفْعلُ اِجْلِسْ --> افْعِلِ
منصور --> مفعول بَعُدَ --> فَعُلَ
یَجْلِسُ --> یَفْعِلُ اذهَبْ --> افْعل
شَهید --> فَعیل
 



  جمله اسمیه : جمله ای است که غالباً با اسم شروع می شود و دو رکن دارد.

ا. مبتدا
2. خبر
مبتدا :‌اسمی است که غالباً در ابتدای جمله می آید و درباره آن خبری می دهیم.
مانند : الطّالبُ در جلمه : الطّالبُ جالسٌ
خبر : کلمه یا کلماتی است که غالباً بعد از مبتدا می آید و معنی جمله را کامل می کند و درباره مبتدا خبر می دهد.
مانند : جالس در جمله الطّالبُ جالسٌ
مبتدا و خبر هر دو مرفوع هستند (رفع می گیرند)
علامت رفع غالباً (-ُ یا –ٌ ) است.
مانند :‌الطّالبُ(مبتدا) جالسٌ(خبر)
 



  جمله فعلیه : جمله ای است که غالباً با فعل شروع می شود و دو رکن دارد :

1. فعل
2. فاعل
فاعل : اسمی است که کار انجام می دهد. فاعل نیز مانند مبتدا و خبر مرفوع است. (رفع می گیرد)
مانند : جلس الطّالبُ علی الکرسیّ .
در بعضی از جمله های فعلیه علاوه بر فعل و فاعل ، مفعول هم وجود دارد.
مفعول کلمه ای است که کاربر آن واقع می شود. مفعول منصوب است (نصب می گیرد) علامت نصب غالباً (-َ یا –ً ) است.
کَتبُ(فعل) الطالبُ(فاعل) رسالةً (مفعول)
 



  تقسیم اسم به مفرد و مثنی وجمع :

اسم مفرد :‌کتاب ، قَلَم، محفَظة، مَدْرسة
اسم مثنی : انِ : کتابانِ ، قلمانِ ، محفظتانِ ، مدرستانِ
اسم مثنی : ین : کتابَیْنِ، قلَمینِ ، محفظتینِ ، مدرستینِ
اسم مذکر : ونَ : معلّم --> معلّمونَ ، مؤمن --> مؤمنونَ
اسم مذکر : ین َ : معلّم --> معلّمین َ ، مؤمن--> مؤمنینَ
اسم جمع مؤنث : ات : معلّمة --> معلّمات، مؤمنة --> مؤمنات
اسم جمع مکسر : معلمة --> معلمات ، مؤمنه --> مؤمنات
مکسر : نشانه خاصی ندارد : مانند : کتاب --> کتُبُ ، مدْرسة --> مدارِس
 

نظرات (0)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)